กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 ตำนานเจินหวน อวี๋อิงเอ๋อร์ 112 ยามค่ำ โจวซือหานกับหงลี่ส่งเด็ก ๆ กลับขึ้นเรือ แล้วกลับมายังแม่น้ำหวยเหออีกครั้ง เหมาเรือสำราญประดับ 1 ลำ กินหม้อไฟพลางชมทิวทัศน์สองฝั่งน้ำ
สองฝั่งแม่น้ำหวยเหอคึกคักยิ่งนัก ทิวทัศน์ก็น่ารื่นรมย์ หากมิใช่เพราะข้อจำกัดจากฐานะ โจวซือหานก็อยากพักอยู่ที่นี่สักหลายเดือนจริง ๆ แต่น่าเสียดายที่พวกนางอยู่ที่นี่ได้เพียงไม่กี่วัน
หงลี่มองแสงโคมสองฝั่งแม่น้ำหวยเหอแล้วก็สะท้อนใจอยู่บ้าง จากนั้นจึงโอบโจวซือหานเข้ามาจุมพิต เขาจุมพิตอย่างหนักหน่วงและทุ่มเท ผ่านไปเนิ่นนานจึงปล่อยตัวนาง เพราะที่นี่ไม่มีเด็ก ๆ อยู่ด้วย หาไม่แล้วโจวซือหานคงต้องชกเขาสักหมัดเป็นแน่