กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251 ตำนานเจินหวน อวี๋อิงเอ๋อร์ 109
บ่ายวันนั้นโจวซือหานถูกคนจัดการจนแทบหมดเรี่ยวแรง
แม้จะสุขสำราญอยู่ไม่น้อย แต่โดพามีนหลั่งออกมามากเกินไป จึงเหนื่อยอยู่บ้าง!
ดังนั้นทั้งที่ยังไม่ถึงกลางคืน นางก็เริ่มง่วงงุนแล้ว
ตอนมื้อเย็น นางกำนัลเรียกโจวซือหานอยู่พักใหญ่แต่นางก็ไม่ตื่น สุดท้ายหงลี่จึงถือเนื้อย่างเสียบไม้ไปวางไว้ตรงปลายจมูกโจวซือหาน กลิ่นหอมของเนื้อย่างปลุกนางให้ตื่น นางคิดว่าคงเป็นเพราะร่างนี้แท้ ๆ ที่ทำให้นางต้านทานอาหารไม่ได้เลย
ในยุคปัจจุบัน ช่วงโลกก่อน ๆ นางกินได้น้อยมาก ความอยากอาหารก็ไม่ค่อยมี ต้องให้คนคอยเกลี้ยกล่อมถึงจะยอมกิน