กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 ตำนานเจินหวน อวี๋อิงเอ๋อร์ 50
การแสดงในงานเลี้ยงในวังช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วงมีมากมาย ไม่นานโจวซือหานก็ลืมเรื่องสำคัญไปเสียสนิท จ้องชมการร่ายรำอย่างไม่กะพริบตา นางรู้สึกว่าไม่มีใครร่ายรำได้ดีเท่าเจินหวน โดยเฉพาะสีหน้าที่ไม่สื่ออารมณ์ชัดเท่าของเจินหวน สีหน้าคับแค้นอัปยศเช่นนั้นช่างทำให้คนจดจำได้ไม่รู้ลืม!
แต่การร่ายรำในงานเลี้ยงในวังช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วงเป็นการแสดงขนาดใหญ่ มีคนจำนวนมากร่วมร่ายรำ ต่างจากการร่ายรำเดี่ยวของเจินหวน โจวซือหานจึงชมอย่างเพลิดเพลิน