กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 187 ตำนานเจินหวน อวี๋อิงเอ๋อร์ 45
กล่าวจบ หงลี่ก็เริ่มลูบไล้โจวซือหานไปทั่วกาย ทำให้นางหมดอารมณ์จะพูดคำไม่น่าฟังอีกต่อไป
โจวซือหานนอนอยู่ในอ้อมกอดของหงลี่ แววตาคล้ายมีสายน้ำแห่งวสันต์ฉาบอยู่ ดูงดงามเย้ายวนชวนให้หลงใหล
หงลี่คิดว่าคราวหน้าที่มา เขาควรนำไข่มุกราตรีมาด้วยสักเม็ด แต่คิดไปคิดมาก็ล้มเลิกความคิดนั้น
เพราะเขากลัวว่าจะถูกคนพบเห็น
เขาจึงทำได้เพียงจุมพิตริมฝีปากของโจวซือหานด้วยความเสียดายเต็มอก เวลานี้นางไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนแล้ว ดูว่าง่ายเป็นพิเศษ หงลี่รู้สึกว่าพระแม่เมี่ยวอินยามไม่พูดคือดีที่สุด