กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ตำนานเจินหวน อวี๋อิงเอ๋อร์ 25 มันฝรั่งยิ้มนี้มีสีเหลืองอร่าม มองแล้วให้ความรู้สึกอบอุ่นใจ
หงลี่แทบไม่อยากกินมัน แต่ของที่ทำขึ้นมาก็มีไว้ให้คนกินมิใช่หรือ?
หากพระแม่เมี่ยวอินรู้ว่าเขาไม่ได้กินมันฝรั่งยิ้มนี้ เกรงว่านางจะคิดว่าเขาไม่ชอบกิน แล้วคราวหน้าคงไม่ส่งมาอีก
แบบนั้นไม่ได้!
หงลี่จึงคีบมันฝรั่งยิ้มชิ้นหนึ่งขึ้นมาลองชิม มันฝรั่งยิ้มนี้ช่วยเยียวยาจิตใจจริง ๆ ราวกับบรรเทาความเจ็บปวดตลอดสิบห้าปีของเขาได้ แน่นอนว่าเป็นเพียงการบรรเทาชั่วคราวเท่านั้น
หงสือนั่งอยู่ข้างหงลี่ กำลังกินสำรับกลางวันที่เสด็จแม่ของตนส่งมา พระสนมฉีกลัวว่าหงสือจะกินไม่อิ่มเสียที ในสำรับกลางวันนี้จึงมีแต่อาหารจำพวกแป้งเป็นส่วนใหญ่