เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 ตำนานเจินหวน หลี่จินกุ้ย (จบ) หงลี่หายป่วยได้ไม่นานก็ถึงเทศกาลตรุษจีนแล้ว งานเลี้ยงในวังครั้งนี้มีคนมากมายเข้ามาประจบมารดาและบุตร จนโจวซือหานเหนื่อยใจอย่างยิ่ง
กลับถึงตำหนักหย่งโซ่วแล้วนางก็เข้านอนทันที
หลังเทศกาลตรุษจีนก็ถึงพิธีแต่งตั้งโจวซือหานเป็นหวงกุ้ยเฟย
พิธีแต่งตั้งครั้งนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ เป็นรองเพียงพิธีแต่งตั้งฮองเฮาในรัชสมัยคังซีอยู่ขั้นหนึ่ง ปัญหาเดียวคือโจวซือหานรู้สึกว่าชุดพิธีมงคลหนักเกินไป เครื่องประดับบนศีรษะก็หนักเหลือเกิน พอพิธีแต่งตั้งจบลง นางก็พลันรู้สึกราวกับได้หลุดพ้นจากความทุกข์ยาก ช่างไม่ง่ายเลยจริง ๆ
ค่ำคืนนี้ยังมีคืนเข้าหออีกด้วย
ตำหนักหย่งโซ่วถูกประดับประดาอย่างงดงามรื่นเริง ราวกับมีใครกำลังจะแต่งภรรยา
บัดนี้โจวซือหานก็เหมือนอี๋ซิว นอกจากเป็นหวงกุ้ยเฟยแล้ว ยังเป็นพระชายาเอกแห่งตำหนักหย่งโซ่ว มีฐานะภรรยาเอกอย่างชอบธรรม ที่ไม่ได้แต่งตั้งนางเป็นฮองเฮาโดยตรงก็เพราะขุนนางราชสำนักคัดค้าน ชาติกำเนิดของโจวซือหานทนต่อการตรวจสอบอย่างละเอียดไม่ได้จริง ๆ การได้ถึงขั้นนี้จึงเป็นผลจากการที่ขุนนางราชสำนักยอมถอยให้แล้ว