เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 116 ตำนานเจินหวน หลี่จินกุ้ย 116
โจวซือหานอยากฆ่าหญิงที่ใส่ร้ายนางอย่างเต๋อผิน แต่ต้องรอโอกาสเสียก่อน ความอดทนของนางมีเหลือเฟือ
เจินหวนแท้งลูกก็ไม่ได้กระทบการที่ฮ่องเต้จะเข้าวังหลัง ค่ำวันที่หว่านผินได้รับแต่งตั้งเป็นกุ้ยผิน ฮ่องเต้มาหาโจวซือหาน คิดจะปลอบนางสักหน่อยเพื่อไม่ให้นางหึงหวงจนกำเริบ แต่จู่ ๆ ฮ่องเต้ก็รู้สึกว่าโจวซือหานเย็นชากับตนลงมาก ไม่กระตือรือร้นและชอบออดอ้อนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ทำให้ในใจเขารู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง
ฮ่องเต้คิดว่าโจวซือหานคงหึงหวง จึงกล่าวว่า “เหยาเหยา เรารับปากเจ้าแล้วว่าราชวงศ์นี้จะมีเพียงเจ้าที่เป็นกุ้ยเฟย!”
โจวซือหานยกเปลือกตาขึ้น มองฮ่องเต้อย่างเฉยชาแวบหนึ่ง แล้วคำนับกล่าวว่า “เช่นนั้นหม่อมฉันขอบพระทัยฮ่องเต้เพคะ!”
ฮ่องเต้ได้ยินน้ำเสียงเฉยชาของโจวซือหานก็อดถามไม่ได้ว่า “เหยาเหยา เจ้าห่างเหินกับเราไปมากหรือไม่?”