เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 ตำนานเจินหวน หลี่จินกุ้ย 102
โจวซือหานอยู่ไกลมากก็ยังได้ยินคำพูดของเซี่ยตงชุน ส่วนเหนียนซื่อหลานนั่งอยู่ตรงข้ามนาง ย่อมได้ยินคำพูดนั้นเช่นกัน เหนียนซื่อหลานจึงเลิกคิ้วแล้วกล่าวว่า “อย่างไร ฉางไจ้เซี่ยอยากถูกกักบริเวณ 1 เดือนด้วยหรือ?”
เซี่ยตงชุนรีบหดคอแล้วกล่าวว่า “ไม่ ไม่ใช่เจ้าค่ะ”
เหนียนซื่อหลานกล่าวอย่างดูแคลนว่า “หึ! ไม่อยากก็ดีแล้ว! เปิ่นกงขอเตือนเจ้าสักคำ ในวังหลังนี้ สิ่งสำคัญที่สุดในการเอาตัวรอดคือระมัดระวังคำพูดและการกระทำ มิฉะนั้นต่อให้ตายไปวันใดก็ยังไม่รู้ว่าตนตายได้อย่างไร!”
สำหรับฉางไจ้น้อยที่ไม่มีเบื้องหลังเช่นนี้ นางคร้านจะกักบริเวณอีกคน แค่สองคนก็พอแล้ว แต่ดูจากท่าทางโง่เขลาของนางแล้ว วันใดวันหนึ่งคงหาเรื่องนางอีก ถึงตอนนั้นค่อยจัดการก็ยังทัน
อี๋ซิวไม่ใช่ไม่อยากเก็บสนมชั้นผู้น้อยมาอยู่ใต้บังคับบัญชา เพียงแต่นางไม่มีเรี่ยวแรง แค่ฝืนออกมาพบสนมจำนวนมากเช่นนี้ก็ใช้พลังจนหมดแล้ว ตอนนี้นางปวดศีรษะอย่างหนัก จึงให้เจี่ยนชิวประคองลุกขึ้น พอลุกแล้วก็พูดจาตามมารยาทอีกสองสามคำ บอกให้ทุกคนพยายามให้กำเนิดทายาทแก่จักรพรรดิ