กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 ตำนานเจินหวน หลี่จินกุ้ย 79
ผ่านไปเนิ่นนาน อิ้นเจินมองโจวซือหานที่หมดสติไปโดยสิ้นเชิงแล้ว ครั้นนึกถึงเมื่อครู่ที่ตนทำเกินมนุษย์มนาไปบ้างจริง ๆ ก็ไม่อาจปล่อยให้นางกลับไปเองได้ จึงให้นางพักอยู่ที่นี่ ขณะเดียวกันก็กดนวดหว่างคิ้ว วันต่อ ๆ ไปจะปล่อยตัวตามใจเช่นนี้อีกมิได้แล้ว
แต่ครั้นคิดอีกที การที่ตนลุ่มหลงอิสตรีจนเกินไปก็อาจทำให้พี่น้องคนอื่นลดความระแวดระวังลงได้ ระยะนี้องค์ชายเก้ากับองค์ชายสิบมักมาขอร่วมโต๊ะอาหารกับเขาและองค์ชายคนอื่น ๆ ต้องมิใช่เพราะไม่มีเงินแน่ ย่อมเป็นเพราะมาคอยสังเกตท่าทีของเขากับองค์ชายคนอื่นแทนองค์ชายแปดเป็นแน่
คิดถึงตรงนี้อิ้นเจินก็นวดขมับ การชิงบัลลังก์ช่างมิอาจผ่อนคลายได้แม้เพียงชั่วขณะจริง ๆ