เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 426 ย่างก้าวสู่ขั้นที่สองได้รวดเร็วเสียจริง
เมื่อก้าวเข้าสู่หยวนหยางขั้นสอง เจียงผิงรู้สึกปีติยินดี ส่วนเจ้าไฟน้อยกลับตกตะลึง
นี่มันผ่านไปนานแค่ไหนกันเชียว?
ตั้งแต่ตอนที่เจียงผิงทะลวงสู่หยวนหยาง ระยะเวลามันแทบไม่ได้ผ่านไปนานเท่าไรเลยด้วยซ้ำ อยู่ ๆ ก็ทะลวงขึ้นมาแบบดื้อ ๆ ซะอย่างนั้น?
ต่อให้ในใจจะพอทำใจไว้บ้างแล้ว แต่ก็ยังอดตกตะลึงกับความเร็วนี้ไม่ได้
อดไม่ได้ที่จะรำพึงออกมาว่า “เจียงผิง เจ้านี่เร็วจริง ๆ นะเนี่ย”
เจียงผิงถึงกับมุมปากกระตุก คำพูดแบบนี้มันเอามาพูดแบบนี้ได้ที่ไหนกันเล่า?
“เจ้าไฟน้อย ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าพออยู่หยวนหยางขั้นสองแล้ว ประสาทสัมผัสที่มีต่อแดนท่องราตรีถึงได้ชัดเจนขึ้นกว่าเดิมล่ะ ก่อนหน้านี้ข้าคิดว่าต้องฉีกมิติเท่านั้นถึงจะรับรู้ถึงการมีอยู่ของแดนท่องราตรีได้อย่างเต็มที่ มันเป็นความรู้สึกที่เลือนรางมาก”