เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 416 เล่นละครคนเดียว
มีเพียงตงฟางหลานที่กำลังพักผ่อนอยู่เท่านั้น ที่สังเกตเห็นความผิดปกติเข้าเล็กน้อย นางรู้สึกว่ากลิ่นอายนี้ช่างคุ้นเคยเสียเหลือเกิน
นางจึงรีบเอ่ยปากร้องเตือนทันที “ท่านปู่ผู้อำนวยการ รอเดี๋ยว!”
ผู้อำนวยการเฒ่าโกรธจนหนวดกระดิก กำลังเตรียมจะดูว่าใครบังอาจมาหาเรื่อง พอเห็นว่าเป็นตงฟางหลาน สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มทันที
“หลานหลาน เป็นอะไรไป? เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้าเข้ามายุ่ง พวกเราแค่แก่แล้ว แต่ไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียหน่อย อีกอย่างนะ ถ้าเทียบกับพวกเผ่าพันธุ์ในห้วงมิติว่างเปล่าแล้ว พวกเรายังถือว่าเป็นวัยฉกรรจ์เลยด้วยซ้ำ”
ตงฟางหลานจะขำก็ขำ จะร้องไห้ก็ร้องไห้ออกมาไม่ได้ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย สิ่งที่นางพูดไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย
“ที่ข้าจะบอกก็คือ กลิ่นอายนี้ดูเหมือนจะแผ่ออกมาจากทางฝั่งของเจียงผิงค่ะ”