กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 409 เจ็บแล้วต้องยอมรับ
การตัดสินใจอย่างเด็ดขาดสำหรับคนกลุ่มนี้เป็นเรื่องง่ายดายราวกับกินข้าว ดื่มน้ำ
เจียงผิงรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังเข้ามา แต่ระยะทางยังไม่ใกล้เท่าไหร่จึงยังไม่รีบร้อน
เขาแค่ให้คนส่วนหนึ่งออกไปรุกไล่ต่อ ส่วนอีกส่วนหนึ่งคอยเก็บกวาดสนามรบ ซึ่งการเก็บกวาดสนามรบที่ว่านี้ก็คือการเดินเก็บศพตามรายชื่อที่เจียงผิงมอบให้
สำหรับเมืองว่านเซียงแล้ว เผ่าพันธุ์ไหนกินได้ เผ่าพันธุ์ไหนกินอร่อย และเผ่าพันธุ์ไหนกินแล้วรสชาติเหมือนเคี้ยวขี้ผึ้ง เจียงผิงรู้ซึ้งดีที่สุด
พวกนี้ล้วนแต่เป็นทรัพย์สินอันล้ำค่า จะปล่อยทิ้งไปไม่ได้เด็ดขาด
เจียงผิงไม่เคยลืมว่าอะไรคือสิ่งที่เป็นรากฐานของเส้นทางที่เขากำลังเดินอยู่ตอนนี้
ของวิเศษอะไรนั่นก็สำคัญ แต่ความแข็งแกร่งของตัวเองสำคัญกว่า