เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 385 ความซวยของหลานหลาน
ตงฟางหลานเดิมทีคิดว่าแค่นี้ก็คงจะพอแล้ว แต่เรื่องราวหลังจากนั้นทำให้นางรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าตนเองมาถูกที่แล้ว
การบุกตะลุยติดต่อกันหลายวัน ทำให้กองทัพสัตว์อสูรขยายใหญ่ขึ้นจนถึงหนึ่งแสนตัว
แต่ก็ยังไม่มีตัวไหนอยู่ในขอบเขตราชา ระดับสูงสุดก็มีเพียงแค่ระดับหวังจิ้งเท่านั้น
สัตว์อสูรระดับหวังจิ้งเหล่านี้เริ่มมีสติปัญญากันแล้ว
ทว่า การจะสังเกตเห็นตงฟางหลานที่กำลังจะก้าวเดินบนเส้นทางสายโบราณที่แท้จริงของขอบเขตธรรมลักษณ์นั้นยังถือว่ายากเกินไป
ไม่อยู่ในระดับเดียวกันเลยสักนิด
ตลอดการเดินทาง จากฤดูใบไม้ผลิที่พืชพรรณเขียวขจี เดินทางผ่านช่วงเวลาที่แสงแดดแผดเผา จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่สายลมฤดูใบไม้ร่วง และสุดท้ายก็มาถึงช่วงเวลาที่หนาวเหน็บจนเสียดกระดูก
นี่ไม่ได้หมายความว่าเวลาของพวกเขาผ่านไปเป็นปีจริง ๆ
แต่เป็นเพราะพวกเขาเดินทางมาไกลมากต่างหาก