เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 383 งั้นข้าลองดูหน่อยไหม?
“นั่นสิ พวกเราทุกคนลองกันหมดแล้ว ทำไมเจ้าถึงกินได้ล่ะ?”
ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของพวกเขา ความรู้สึกนี้คล้ายกับความยึดติด เป็นความยึดติดเรื่องการกินอิ่มที่สลักลึกอยู่ในกระดูก
ความจริงแล้ว ต่อให้พวกเขาไม่กินก็ไม่มีปัญหาอะไร
แต่แค่รู้สึกอยากกินเท่านั้นเอง
ทว่าเติ้งฟางไม่มีเวลามาตอบพวกเขาหรอก เพราะตอนนี้เขากำลังฟินสุด ๆ
เนื้อตัวเบาหวิวราวกับจะลอยขึ้นสวรรค์ กระทั่งเขาสามารถสัมผัสได้ว่าพอได้กินเนื้อแห้งชิ้นนี้ ร่างกายทั้งร่างของเขาก็เข้าสู่สภาวะที่ถูกปลุกเร้า เป็นสภาวะที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิต
กระทั่งเวลาผ่านไปหลายนาที แรงฮึกเหิมนี้ถึงค่อย ๆ สงบลง
ลืมตาขึ้นมาก็พบกับดวงตาหลายคู่ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความเป็นห่วงเป็นใย
“ข้าไม่เป็นไร ไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอก”