ตอนที่ 307 ท่านแม่ทัพเชิญพบ

ตอนที่ 307 ท่านแม่ทัพเชิญพบ

ประโยคเดียวทำให้เผ่าวัวป่าทั้งหมดในที่นั้นถึงกับชะงักงัน

เผ่าวัวป่าผู้อาวุโสคนหนึ่งรีบเกลี้ยกล่อม “ท่านโหนจั่ว เจ้าคิดสั้นไปแล้วรึ? ถึงกับอยากจะแยกตัวเป็นอิสระเชียวหรือ? ของแบบนั้นเป็นสิ่งที่พวกเราจะเอื้อมถึงซะที่ไหนเล่า”

โหนจั่วถลึงตาใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์ “พวกเจ้ามันสมองทึบกันซะจริง ข้าหมายถึงการเอาเยี่ยเว่ยแห่งโลกใหม่นั่นไปถวายท่านจอมทัพของเราต่างหาก ถึงตอนนั้นค่อยนำพากระบวนทัพด้วยตัวเอง ผลงานแบบนั้นไม่ยิ่งใหญ่กว่าตอนนี้หรอกรึ?”

แยกตัวเป็นอิสระรึ?

พวกมันก็ไม่มีสิทธิ์หรอก

ชั่วพริบตา ทุกคนก็สงบลง