กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 300 เปลี่ยนชื่อหนทางแห่งเซียนปรุงอาหาร
ผู้อำนวยการเฒ่าเรียกได้ว่านั่งเครื่องบินส่วนตัวกลับมาเลย พอฟังเรื่องจากปากเจียงผิงแล้วก็ยังแทบไม่อยากจะเชื่อ
สุดท้ายเจียงผิงไม่มีทางเลือก เลยต้องพาเขาไปที่วิหารนั้นรอบหนึ่ง
ในวิหาร พอผู้อำนวยการเฒ่ามองเห็นเด็กๆ ที่โปร่งแสงเหล่านี้ น้ำตาก็ร่วงเผาะลงมาทันที ไม่มีใครรู้สึกปวดใจไปกว่าเขาอีกแล้ว
เขาเป็นคนส่งเด็กพวกนี้ไปตายด้วยมือตัวเองแท้ๆ
เรื่องแบบนี้คนอื่นทำครั้งเดียว จิตใจก็คงพังทลายไปแล้ว แต่นี่เขาทำถึงสองครั้ง
การประคับประคองมาได้จนถึงตอนนี้ก็นับว่ายากลำบากมากพอแล้ว
“เด็กๆ พวกเจ้า... ไม่ได้ตายจริงๆ หรือ?”
เหมือนกับเจียงผิงเมื่อก่อนเป๊ะ เขาอยากจะเข้าไปจับมือทักทาย
แต่ทว่ามือกลับทะลุผ่านร่างไป