ตอนที่ 296 คนแก่แล้ว ทำไมใจถึงไม่ยอมแข็งกระด้างเสียทีนะ

ตอนที่ 296 คนแก่แล้ว ทำไมใจถึงไม่ยอมแข็งกระด้างเสียทีนะ

เจียงผิงมองดูประกายแสงระยิบระยับเหล่านั้นระเบิดอยู่บนร่างมหึมาของท่านแม่ทัพหัวแกะ จนเส้นผมบนหัวแทบจะตั้งชันขึ้นมาแล้ว

“ให้ตายสิ อย่าเพิ่งมาบ้าตอนนี้สิฟะ หลิวไป่ชวน พวกแกไสหัวกลับมาหาข้าเดี๋ยวนี้นะ ข้ามีวิธีจัดการน่า!”

ถึงแม้เขาจะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังฝืนต้านเอาไว้จริง ๆ แต่เขาก็ทนดูคนกลุ่มเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นจักรพรรดิหมาด ๆ เหล่านี้พากันเอาชีวิตเข้าแลกไม่ได้จริง ๆ

เขารู้ดีว่าทุก ๆ สีสันเจิดจ้าที่ระเบิดออกบนร่างของท่านแม่ทัพหัวแกะ และบาดแผลที่ฉีกขาดพวกนั้น คือการดับสลายของพลังชีวิตจากจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ทีละคน

ณ หอคอยสูงนครจงจี๋

แววตาของผอ.เฒ่าฉายแววความอาลัยอาวรณ์ขึ้นมาวูบหนึ่ง

เฉินจวิ้นซิ่วที่อยู่ด้านข้างเอื้อมมือไปตบแผ่นหลังของเขาเบา ๆ

“อาจารย์ ไม่ใช่ความผิดของท่านหรอกครับ ขวดจะเกิดเรื่องไม่ได้เด็ดขาด”

“ถ้ายังมีขวด พวกเราถึงจะยังมีทุนเหลือให้ต่อสู้ แต่ถ้าไม่มีขวด มนุษยชาติพ่ายแพ้แน่ ๆ ครับ”