เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 279 คราบน้ำตาหลังลูกกรงของเผ่าพันธุ์ในเขตแดน
บรรดาคนที่อยู่เบื้องบน ต่างก็เป็นเสาหลักสำคัญของนครจงจี๋กันทั้งนั้น แต่ตอนนี้กลับยืนจ้องหน้ากันไปมาตาโต
คนพวกนี้ไม่ควรจะต้องคอยรักษาความเรียบร้อยอยู่ในนครจงจี๋กันหรอกหรือ?
ทำไมถึงพากันไม่ได้นัดหมายแล้วมารวมตัวกันตากฝนอยู่บนตึกที่สูงที่สุดนี่ได้ล่ะเนี่ย?
ท้ายที่สุด ก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำลายความเงียบขึ้นมา “คือว่านะ พี่เจ้า พวกเรามาสังเกตการณ์ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์น่ะ……”
ตาเฒ่าจ้าวชูมือขึ้น แล้วกระแอมไอออกมา “เอ่อ พอดีข้าผู้เฒ่าก็มาสังเกตการณ์เหมือนกัน ขยับหน่อย ๆ พวกพี่น้อง เว้นที่ให้ข้าสักที่สิ”
กลุ่มตาเฒ่าหัวใสพวกนั้นพากันรู้กันในที เบียดกันจนมีช่องว่างขึ้นมาที่หนึ่งจนได้
แต่คนกลุ่มนี้ ท้ายที่สุดแล้วก็ยังคงมีหน้าที่ความรับผิดชอบที่ต้องรับผิดชอบอยู่ดี
โทรศัพท์จึงดังขึ้นไม่หยุดหย่อน