กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 201 รสชาติคือโคตรสะใจ
ในที่สุด ซุปในหม้อก็ใกล้จะเสร็จแล้ว
ทุกคนต่างนั่งจับกลุ่มพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน บรรยากาศดูราวกับมาปิกนิกกันเสียมากกว่า ไม่มีความรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านศึกใหญ่มาเลยสักนิด
ถ้าไม่ติดว่ามองเห็นพื้นดินที่เป็นหลุมเป็นบ่อกับซากกระดูกเกลื่อนกลาดพวกนั้นนะ คงนึกว่ามาเที่ยวพักผ่อนกันจริง ๆ แล้วมั้ง
จะมีก็แค่ร่างของตาแก่ฉิวที่นอนอยู่ข้าง ๆ นั่นแหละที่ดูขัดตาไปหน่อย
แต่ว่า ทุกคนก็ทำใจยอมรับกันได้แล้ว ขอแค่ยังมีชีวิตรอดอยู่ก็ดีถมไปแล้ว จะเอาเวลาไหนไปใส่ใจเรื่องหมดสติหรือบาดเจ็บกันเล่า
ตอนนี้เจียงผิงสวมวิญญาณพ่อครัวมือทอง เดินร้องเรียกประกาศก้อง “ซุปเสร็จแล้วจ้า มากินซุปกินเนื้อกันเร็ว!”
พร้อมกับกวักมือเรียกม่อโฉวและจ้าวอี้เทียนให้มาช่วยกันยก
เหล่าบิ๊กเบิ้มทั้งหลายมองดูถ้วยและกะละมังที่เด็ก ๆ ทยอยถือเอามาเสิร์ฟตรงหน้า