เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 185 เจ้าจะทำอะไรวะ
ในเมื่อซูเม่ยยอมยื่นข้อเสนอ นั่นก็แปลว่านางตั้งใจอยากจะมาเข้าพวกกับเขาจริง ๆ
จึงเอ่ยขึ้นทันทีว่า
“คนที่เจ้าพูดถึงข้ารู้ว่าเป็นใคร ข้าส่งคนไปจัดการเรียบร้อยแล้ว ส่วนพวกเผ่ากระดูกป่าเหรอ เจ้าคิดว่าพวกมันจะยังลอยนวลอยู่ได้อีกเหรอ?”
พลางชี้ไปยังพวกหวังจิ้งของเผ่ากระดูกป่าที่ยังคงดิ้นรนขัดขืนอยู่ลิบ ๆ แล้วเจียงผิงก็เอ่ยยิ้ม ๆ
ซูเม่ยก็เข้าใจได้ทันที
คลี่ยิ้มออกมา “ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยค่ะ”
ทว่า ประโยคต่อมากลับทำให้หางของซูเม่ยแทบจะชี้โด่เด่ขึ้นมาเลยทีเดียว
“ว่าแต่อุตส่าห์ตกลงเป็นพันธมิตรกันแล้ว สิทธิ์ในการควบคุมรอยแยกนี้ควรจะมอบออกมาด้วยไหมล่ะ? ข้ามีข้อเสนอ รอยแยกชิงชิวเชื่อมต่อกับนครหลีหั่วของข้า ถือซะว่ารวมเป็นครอบครัวเดียวกันไปเลย แบบนั้นไม่ดีกว่าเหรอ?”