เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 166 สั่งสอนให้รู้สำนึก ท่านปู่อู๋
ชั่วพริบตานั้น กรงเล็บพุ่งว่อนไปทั่วสารทิศ
คุณชายโจวทำท่าราวกับเผชิญหน้ากับข้าศึกตัวฉกาจ
ร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนก “เจ้ากล้าเรอะ!”
ส่วนท่านปู่อู๋ที่ยืนอยู่ข้างๆ เมื่อครู่ยังยืนวิเคราะห์อยู่เลยว่าสองคนนี้มาทำอะไรกัน จู่ๆ พอเห็นลงมือกันปุบก็เลยร้อนใจขึ้นมานิดหน่อย
“ลูกหลานบ้านไหนช่างไร้มารยาทสิ้นดี บุกมาอาละวาดทุบทำลายบ้านคนอื่น ข้าต้องขอส่องหน้าดูหน่อยสิว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร”
พูดจบก็ยื่นฝ่ามือออกไปข้างหน้า ฝ่ามือแปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างพลังซัดพุ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ หวังจะสกัดกรงเล็บของเจียงผิงเอาไว้ให้ได้
เงาร่างพลังพุ่งออกมาระดับไม่ธรรมดา ทำเอาเจียงผิงถึงกับอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ
“นึกว่าจะไม่มีคนมีฝีมือซะอีก ที่แท้ก็มีคนเก่งโผล่มาจนได้สินะ”
“ไอ้แก่เอ้ย อ้าปากก็พูดคำว่าลูกหลาน ปิดปากก็พูดคำว่าลูกหลาน แกกำลังเรียกพ่อของแกอยู่หรือไงวะ?”