กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 121 ใช่เขา นั่นแหละเขา
ไม่คิดเลยว่าเรื่องนี้กลับทำให้ลาอุนรู้สึกโล่งอกขึ้นมาได้ แบบนี้สิถึงจะถูก
ไม่อย่างนั้นถ้าให้แค่กระดูกมาแค่นี้ หมอนี่คงคิดว่าผู้อาวุโสฉิวต้องมีแผนชั่วอะไรแอบซ่อนไว้อย่างแน่นอน รู้จักกันมานานตั้งกี่ปี ใครบ้างจะไม่รู้ไส้รู้พุงกันล่ะ
บนใบหน้าของลาอุนเผยสีหน้าโล่งอกออกมา
“ไม่มีปัญหา กระดูกพวกนั้นเป็นของที่พวกคนว่างงานไม่มีอะไรทำเก็บรวบรวมกลับมาอยู่แล้ว น่าจะรวบรวมได้สักสิบตัน ถือซะว่ามอบให้เด็ก ๆ เป็นของขวัญก็แล้วกัน”
ส่วนเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่คิดจะซักถามอะไรเลยน่ะเหรอ ก็เพราะว่ากระดูกพวกนี้ผ่านมาตั้งหลายปีก็ไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไร วางทิ้งไว้เฉย ๆ ก็รกเปล่า ๆ
สิบตันเชียวนะ!
เจียงผิงเกือบจะหลุดหัวเราะพรืดออกมา
นี่มันกระดูกของเผ่ากระดูกเถื่อนตั้งเท่าไหร่กันวะเนี่ย
พยักหน้ารับทันที “โอเค งั้นข้าเป็นตัวแทนของทีมกองกำลังกล้าตายให้อภัยพวกเจ้าก็แล้วกัน”