ตอนที่ 105 ให้พวกมันซัดกันสักตั้ง

ตอนที่ 105 ให้พวกมันซัดกันสักตั้ง

เจียงผิงยิ่งรู้สึกอารมณ์ดีหนักเข้าไปใหญ่ เรื่องแบบนี้มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดี แต่มันดันใช้ฝึกตนได้จริง ๆ นี่สิ

ต้องเอาแนวทางนี้แหละวะ

หัวเราะคิกคักออกมาเสียงดังลั่น

ถูมือเข้าหากันพลางเอ่ยถาม “ข้าลองดูสักหน่อยได้ไหมเนี่ย?”

ได้ยินแบบนั้น เจ้าคนแคระก็ชำเลืองมองด้วยความหมั่นไส้ “เจ้าคิดว่าที่นี่มีที่ให้เจ้ามาทดลองเล่นรึไง? ไสหัวกลับไปลองเล่นเองที่ห้องโน่นไป๊ ว่าแต่ ป้ายประจำตัวของเจ้าเก็บรักษาไว้ให้ดี ๆ ล่ะ หมายเลขข้าขอจดไว้หน่อย”

จากนั้น เจียงผิงก็ถูกไล่ตะเพิดออกมา

แต่เจียงผิงก็ไม่ใช่คนโง่ เขารีบเอ่ยปากถามทางไปรับวิชาลับจูเซว่เสียก่อน จนทำเอาเจ้าคนแคระถึงกับทำหน้าทึ่งอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

ไปรับงั้นเรอะ? ทำราวกับว่าวิชาลับจูเซว่เป็นผักกาดขาวข้างถนนอย่างนั้นแหละ เจ้าเด็กนี่ดูท่าทางจะมีฝีมือไม่เบาเลยนี่หว่า

ถึงกระนั้น มันก็ยังยอมบอกเส้นทางให้แต่โดยดี