กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 100 กินเรียบแน่
พูดใหม่อีกรอบงั้นเหรอ? ต่อให้พูดใหม่อีกสักสองรอบ เจ้าเผ่ากระดูกดุร้ายนี้ เจียงผิงก็กินเรียบแน่ แต่เขาก็ยังยอมพูดทวนให้อีกรอบอยู่ดี
“ครูครับ เผ่ากระดูกดุร้ายกินได้แถมวิธีทำผมก็ศึกษามาหมดแล้วด้วย”
ตอนนี้หลิงอวิ๋นไม่มีอารมณ์จะมาสนใจเรื่องรางวัลอะไรทั้งนั้นแล้ว
ดวงตาเป็นประกายจ้องมองเจียงผิงพร้อมกับสำรวจอย่างละเอียด “แกคงไม่ได้แอบกินไปแล้วหรอกนะ?”
เจียงผิงพยักหน้าตอบแบบปากแข็งใจอ่อน
หลิงอวิ๋นอยากจะตะโกนคำว่าใจกล้าออกมาดัง ๆ ของแบบนี้ก็กล้ากินเข้าไปได้ บ้าไปแล้วรึไง
แต่สุดท้ายคำพูดทั้งหมดก็กลายเป็นประโยคเดียวว่า “อร่อยไหม?”
เจียงผิงหัวเราะลั่น “อร่อยสิ ต้องอร่อยอยู่แล้ว ซุปกระดูกนี่หอมยิ่งกว่าซี่โครงหมูที่แม่ต้มให้อีก”
หลิงอวิ๋นอดใจไม่อยู่อีกต่อไป เขารู้ว่าที่เจียงผิงพูดจาจริงจังขนาดนี้ มันต้องไม่ใช่แค่เรื่องกินได้ธรรมดา ๆ แน่