เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 76 อัญมณีโลหิต
แต่เจียงผิงก็ไม่ใช่เด็กที่จะโดนขู่ให้กลัวได้ง่าย ๆ ต่อให้แกจะเป็นขุมอำนาจไหน ข้าก็คือนักเลงโตแห่งสิบสามนครเหมือนกันโว้ย
ส่งเสียงฮึ่ยออกมาคำรบหนึ่ง
จากนั้นก็ออกแรงบีบหัวของรอยส์จนแหลกละเอียด ละอองเลือดสาดกระจาย ทำเอาคนตกอกตกใจกันถ้วนหน้า
“พวกเผ่าเลือดงั้นรึ? ไอ้หนู พูดให้มันเคลียร์ ๆ หน่อยสิว่าไอ้เผ่าเลือดอะไรนั่นของพวกแกมันยังไงกันแน่ ไม่งั้นข้ากลัวว่ามือมันจะเผลอพลั้งทำอะไรลงไปอีกนะ!”
แถมพูดพลางสะบัดเศษเนื้อที่แหลกเหลวจากการระเบิดกระเด็นออกจากมือไปด้วย
ชวนให้รู้สึกขนลุกขนพอง
แต่ทั้งที่ควรจะเป็นภาพที่ชวนคลื่นไส้แท้ ๆ เจียงผิงกลับรู้สึกสบายเนื้อสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก
ราวกับว่า... เรื่องแบบนี้มันควรจะเป็นเช่นนี้อยู่แล้วตั้งแต่แรก
เขายิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นพวกวิปริต! จู่ ๆ ก็มีความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายแล่นพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ