ตอนที่ 22 แดนลับกลืนฟ้า

ตอนที่ 22 แดนลับกลืนฟ้า

พูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ ทักษะที่สกัดออกมาจากแก่นอสูรเป็นเพียงกรอบใหญ่ ๆ และเป็นหน่วยความจำสำหรับประมวลผลเท่านั้น

ยิ่งหน่วยความจำประมวลผลใหญ่เท่าไหร่ กรอบโครงสร้างก็ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่านั้น ศักยภาพของทักษะประจำตัวนี้ก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย

ความสำเร็จในอนาคตย่อมยิ่งใหญ่ขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน

แน่นอนว่านี่เป็นสิ่งที่เด็กจากตระกูลใหญ่เท่านั้นถึงจะมีปัญญาใช้ คนทั่วไปทำได้แค่หาแก่นอสูรพอถูไถ แล้วไปหาหน่วยงานเฉพาะทางเพื่อสกัดทักษะงั้น ๆ ออกมาสักอย่าง

ช่องว่างระหว่างพวกเขากับเด็กตระกูลใหญ่ในอนาคตจึงห่างกันออกไปเรื่อย ๆ อย่างช่วยไม่ได้

แต่ว่า ทางการของสิบสามนครก็คำนึงถึงปัญหานี้เช่นกัน

ดังนั้น จึงได้มีสถาบันการศึกษาเกิดขึ้นมา