กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 18 ครูท่านใช้เวลานานเท่าไหร่
ตอนนี้กลับเป็นครูไป๋ที่บุ้ยปากบ้างแล้ว “พูดมาเถอะ!”
สำหรับคนโตแล้วอย่างครูไป๋ ที่ยังมีนิสัยผูกใจเจ็บแรงขนาดนี้ เจียงผิงไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง แต่เมื่อเห็นสายตาเป็นประกายของผู้อำนวยการเฒ่า ก็ได้แต่เอ่ยปากพูด
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะสัปดาห์ก่อนไม่ใช่หรือที่ข้าเจอท่าน? แล้วจากนั้นก็ดื่มเลือดแท้ที่ท่านให้ นอนหลับไปตื่นหนึ่ง วันต่อมาก็เป็นปกติแล้ว!”
“เพราะงั้นเรื่องนี้ต้องไปถามท่าน ว่าเลือดแท้นั่นเอามาจากไหน แล้วมันมีอะไรวิเศษกันแน่?”
ผู้อำนวยการเฒ่าอ้าปากค้าง “แค่นี้เนี่ยนะ?”
เจียงผิงแบมือออกสองข้าง “แค่นี้แหละ”
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากพูดความจริง แต่มันเหลือเชื่อเกินไป เรื่องที่ว่าเนื้อสัตว์อสูรกินไม่ได้เป็นความเข้าใจร่วมกันของทุกคน เป็นความเชื่อที่ฝังหัวและหยั่งรากลึกมานานแล้ว