เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อคำนึงว่าในฤดูหนาวต้องสวมใส่เสื้อผ้าด้านในหนา ชิงไต้จึงจงใจตัดเย็บเผื่อให้ใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งขนาดตามขนาดตัวของคุณชายน้อยเจ๋อ ทว่ามิทราบเป็นเพราะคำนวณขนาดผิดพลาด หรือนางตัดเย็บผิดพลาด พอสวมลงบนร่างของคุณชายน้อยเจ๋อกลับค่อนข้างคับ
แม่นมโจวรีบปลอบโยนว่า “ให้พี่สาวน้อยลองสวมดูเถิดเจ้าค่ะ พี่ใหญ่น้อยสวมพอดีตัว ให้พี่สาวน้อยสวมใส่ก็น่าจะหลวมสบายขึ้นบ้าง”
คุณหนูน้อยซูสวมใส่แล้วหลวมสบายจริง ๆ เสื้อผ้าชุดนี้ในที่สุดก็มิได้เสียแรงเปล่าที่ชิงไต้ต้องอดหลับอดนอนหลายค่ำคืนนั้น
“ชุดของคุณชายน้อยเจ๋อ ต้องใหญ่กว่าปกติสองขนาด หนังขนอูฐผืนนั้นพอทำซับในหรือไม่”
ช่างเย็บปักเทียบดูแล้วพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “พอใช้เจ้าค่ะ ชุดที่ทำเพื่อพี่สาวน้อยนั้น ยังเหลือเศษอยู่อีกสองสามชิ้น หรูเหรินเหยาจะใช้เศษผ้านี้ทำรองเท้าคู่เล็ก ๆ อีกสองคู่หรือไม่เจ้าคะ”
“ตกลง”