ตอนที่ 105 ไฟไหม้เรือนไห่ถัง

ยามค่ำคืน สรรพสิ่งเงียบสงัด ชิงไต้ใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ รอแล้วรอเล่า กระทั่งขอบฟ้าเริ่มปรากฏสีขาวดั่งท้องปลา ก็ยังไม่พบความเคลื่อนไหวอะไรกัน

นางเท้าศีรษะไว้ ไม่รู้ว่าเผลอสัปหงกไปตั้งแต่เมื่อใด ข้างหูพลันได้ยินเสียงร้องตะโกนขึ้นมา:

“ไฟไหม้แล้ว!”

ไฟไหม้หรือ?

ชิงไต้พลันสะดุ้งตื่น ฝีเท้าก้าวไวปานลมพัดวิ่งเข้าไปในห้องข้าง ก็เห็นเล่อฝูกับเล่อเถาอุ้มเด็กไว้คนละคน ท่าทางพร้อมจะวิ่งเตลิดออกไปข้างนอกได้ทุกเมื่อ

“ไม่ต้องตื่นตระหนก!” สุรเสียงสุขุมของพระชายาอ๋องจิ้นดังขึ้นมา: “คนอยู่หรือไม่ ไปดูทีว่าที่ใดไฟไหม้”

“เพคะ!”

องค์รักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดรับคำสั่งแล้วรุดไป ชั่วครู่ก็เหาะทะยานกลับมารายงาน: “เรียนพระชายาอ๋อง เป็นเรือนตะวันออกของท่านซื่อจื่อที่ไฟไหม้พ่ะย่ะค่ะ เมื่อครู่ไม่ทราบว่ามีคบเพลิงสองสามอันถูกขว้างออกมาจากที่ใด โยนไปยังทิศทางของเรือนไห่ถัง