กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กลิ่นแบบแม่ น่าจะเถียนเถียนนะ เหมือนกับ......แบบนี้.......”
เสียงของหว่านหนิงอ่อนโยนอย่างยิ่ง เธอค่อย ๆ ฝังจูบหนึ่งครั้งบนหน้าผากของชิวชิว
“หิหิ”
ชิวชิวหัวเราะเบา ๆ มือทั้งสองก็กอดหว่านหนิงไว้แน่น
“จุ๊ ๆ~ อีกเดี๋ยวพ่อของลูกอาจจะกลับมา พวกเราไม่พูดกันนะ”
หว่านหนิงพูดด้วยท่าทีทำเป็นลึกลับประโยคหนึ่ง ทั้งสองก็เงียบลง
ตู้เสื้อผ้านี้ใหญ่พอสมควร เหมือนบ้านหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง
อากาศตอนนี้ตอนกลางคืนก็ไม่ถือว่าร้อน
รออย่างนี้ไป
ชิวชิวกลับหลับไปเฉย ๆ อย่างนั้น