กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซี๊ด~”
“ตาแก่กู่คนนี้ก็เล่นแรงจริง แผ่นกดจุดก็แผ่นกดจุดเถอะ ยังจะเอาหน่อไม้เล็กมาใช้อีก เจ็บจนจะตายอยู่แล้ว”
เฉินเฟิงแทบจะกลิ้งเกลือกไปทั่วพื้นแล้ว แต่ว่าสายตาของเขายังคงจ้องเขม็งไปที่ฮวาเซี่ยนบนเวที
หลังจากผู้ชมที่อยู่ใต้เวทีเร่งเร้าอีกครั้ง
ในที่สุดฮวาเซี่ยนก็ได้เริ่ม
“อ๊ากกก!!!”
เงยหน้าตะโกนสุดเสียงก่อนหนึ่งที ฮวาเซี่ยนก็พุ่งออกไปทันที
เขาคิดไว้ว่าจะวิ่งให้จบในลมหายใจเดียว เจ็บก็แค่สิบกว่ายี่สิบวินาทีเท่านั้น
ไม่ตายหรอก
แต่ความจริงมักต่างจากที่คิดไว้เสมอ