เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ชิวชิว จะทำอะไรให้ยุ่งยากขนาดนั้นทำไม เราเขียนป้ายแล้วเขียนตัวหนังสือไว้ข้างบนก็ได้นี่นา”
ฟางจิ้งเริ่มทำอาหารไปพลาง ยิ้มแล้วพูดกับชิวชิว
ชิวชิวยิ้มขึ้นมา วางลำโพงขนาดเล็กที่อัดเสียงไว้แล้วลงบนเก้าอี้หน้าร้าน เสียงไม่ดังไม่เบา เปิดวนซ้ำ
“ก็เพราะยังมีคนที่ไม่รู้หนังสือไงล่ะ ถ้าคนที่ไม่รู้หนังสือพวกนั้นต้องการความช่วยเหลือขึ้นมาจะทำยังไง? อิอิ”
เด็กหญิงตัวน้อยยิ้มเถียนเถียน แสงแดดด้านหลังส่องผ่านมาทางด้านหลังของเธอ ทำให้ทั้งตัวเธออาบประกายสีทองจาง ๆ
“ใช่ ๆ ๆ ชิวชิวนี่คิดรอบคอบจริง ๆ”
ฟางจิ้งพยักหน้าแล้วเอ่ยชม
ในใจคิดว่าความเมตตาของลูกสาวตัวเองก็ไม่น้อยกว่าชิวชิวเลยสักนิด แต่พอเรื่องหัวสมองล่ะก็ ยังห่างชิวชิวตั้งไกล
คิดไปคิดมา
จางเจี้ยนฉลาดขนาดนั้น จากภูเขามาตั้งรกรากในเมืองใหญ่แห่งนี้