กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไป ๆ ๆ รีบไป คนนี้เป็นโรคจิต อย่าให้เขาทำร้ายเราได้นะ!”
ฮวาเซี่ยนดึงฮวาหลิงเอ๋อร์วิ่งจนเหลือแต่เงา กลัวว่าเจ้าของร้านของเก่าคนนั้นจะวิ่งตามออกมา
เพื่อนบ้านฝั่งนี้ใช้ไม่ได้
พวกเขาจึงหันไปเล็งร้านอีกฝั่งหนึ่ง
ครั้งนี้ ไม่ว่าจะฮวาเซี่ยนหรือฮวาหลิงเอ๋อร์ต่างก็สำรวมลงไม่น้อย
ตอนเข้าไปในร้าน ทั้งสองคนก็ระมัดระวังตัวกันพอสมควร
โชคดีที่ร้านฝั่งนี้มีความต้องการจะโอนกิจการอยู่พอดี คุยกันเพียงไม่กี่ประโยค อีกฝ่ายก็ตอบตกลงอย่างง่ายดาย
เจ้าของร้านเดิมน้ำตาคลอเพราะได้ค่าถ่ายโอนจากฮวาเซี่ยนเพิ่มอย่างน้อยแปดหมื่นหยวน แม้แต่ของในร้านที่ยังจัดการไม่หมดก็ไม่เอาแล้ว มอบให้ฮวาเซี่ยนไปพร้อมกัน