กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินจื่อหานไม่เปิดช่องให้ต่อรองใด ๆ เลย ตอบปฏิเสธเสียงแข็งไปตรง ๆ
ถึงซ่งฝูกุ้ยจะรู้สึกเสียดายมาก แต่ก็ทำได้เพียงกลับไปบอกจางชุ่ยลี่กับอีกสามคน ให้พวกเธอจากไป
แต่สิ่งที่ซ่งฝูกุ้ยไม่รู้ก็คือ
ตอนที่เขาหันหลังเดินจากไป เฉินจื่อหานมองแผ่นหลังเขาไม่วางตา
“หานหาน หนูกำลังคิดอะไรอยู่?”
เฉินเฟิงหัวเราะอย่างไร้กังวล ดูเหมือนยังไม่ฉลาดหลักแหลมเท่าเฉินจื่อหาน
เฉินจื่อหานหายใจออกยาว ๆ แล้วพูดว่า
“พอโรงงานนี้มั่นคงเต็มที่แล้ว ถ้าเราจะทำระยะยาวจริง ๆ ซ่งฝูกุ้ยคนนี้ไม่เหมาะกับการบริหารเลย”
“ความสามารถในการทำงานกับทักษะเข้าสังคมของเขาก็ใช้ได้จริง แต่ด้านการบริหาร เขาอ่อนไหวตามอารมณ์และตามใจเกินไป ไม่ค่อยมีหลักการ”