กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คิดอะไรได้ล่ะ?”
รองผู้อำนวยการโรงงานแสดงสีหน้าประหลาดใจดีใจออกมาทันที ให้คุณค่าทางอารมณ์กับเฉินจื่อหานเต็มที่
เฉินเฟิงก็อยากรู้มากเหมือนกันว่าลูกสาวที่ปกติรู้แต่ใช้แรงมากย่อมเกิดปาฏิหาริย์จะคิดวิธีดี ๆ อะไรได้
เฉินเฟิงเอี้ยวตัวก้มลงมองเฉินจื่อหานตามรองผู้อำนวยการโรงงานไปด้วยโดยไม่รู้ตัว
เฉินจื่อหานยิ้ม
เขย่ารองเท้าข้างนั้นในมือเบา ๆ
“ใครบอกว่ารองเท้าเด็กต้องขายให้เด็กเท่านั้น พวกคุณอย่าลืมนะ คนบางคนยังเด็กกว่าเด็กอีก”
เฉินจื่อหานทำเป็นอุบไต๋
แค่ประโยคเดียวก็ทำให้เฉินเฟิงกับรองผู้อำนวยการโรงงานงงเป็นไก่ตาแตก