กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้อ ดูท่าคงต้องไปดูที่ที่นั่นอีกทีแล้วล่ะ”
จากแรกเริ่มที่มั่นใจหนักแน่นและกัดฟันด้วยความแค้น
ตอนนี้ฮวาหลิงเอ๋อร์เริ่มกลายเป็นคนห่อเหี่ยวหมดกำลังใจไปบ้างแล้ว
มีหลายเรื่องเกินไปที่ไม่ได้เป็นไปในทิศทางที่เธอหวังไว้เลย ทำให้เธอรู้สึกท้อแท้อย่างมาก
แม้แต่ฮวาเซี่ยนก็ไม่มีพลังใจและชีวิตชีวาแบบเมื่อครู่แล้ว
พ่อลูกสาวเหมือนมะเขือที่ถูกน้ำค้างแข็งตี เหี่ยวเฉาขึ้นรถไปกินข้าวเที่ยงง่ายๆ ก่อน จากนั้นก็ขับรถไปตลาดแรงงาน
อาจเป็นเพราะพนักงานบริการในร้านอาหารปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างนอบน้อมพอ
แค่เวลามื้อหนึ่ง
ฮวาหลิงเอ๋อร์ก็พบความมั่นใจอีกครั้ง