กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณ.......”
“อารมณ์ร้ายเกินไปแล้ว! ช่างไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!”
ครั้งนี้หลี่ต้งจนปัญญาจะพูดจริงๆ
เขาฮึดฮัดค้อนขวับใส่โจวลู่ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ หลับตาปรับลมหายใจ
โจวลู่ก็ไม่รุกไล่ประชิดติดๆ
เห็นหลี่ต้งไม่พูดอะไรอีก ก็ย่อมขี้เกียจเสียเวลาพูดพร่ำกับเขา
แค่มีเรื่องขัดจังหวะเล็กๆ แบบนี้ก็รู้จักนิสัยใจคอหลี่ต้งได้แล้ว ก็พอแล้ว
เสี่ยวหนีต้องไม่ล่วงเกินใครทั้งนั้นแน่นอน
เขาดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที
ทำไมผู้กำกับถึงต้องเชิญหลี่ต้งคนนี้มานัก