กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮวาเซี่ยนไม่เคยคิดเลยว่าเด็กที่ชื่อเฉินจื่อหานจะลงมือโดยตรง
พอเห็นฮวาหลิงเอ๋อร์ล้มลงกับพื้นเท่านั้น ก็เจ็บใจจนแทบทนไม่ได้
เขาหันกลับไป
ฮวาเซี่ยนจ้องเฉินจื่อหานด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว
“เธอทำอะไรน่ะ!? ทำไมถึงตีคน!? มีการศึกษากันบ้างไหม!?”
ฮวาหลิงเอ๋อร์ เขาไม่ได้พยุงให้ลุกขึ้นก่อน
กลับกัน เขาทั้งตะโกนถามเฉินจื่อหานเสียงดัง ทั้งยื่นมือไปผลักไหล่ของเฉินจื่อหาน
จริงอยู่ที่เฉินจื่อหานแข็งแรงทนทานกว่าเด็กวัยเดียวกันทั่วไป
แต่ยังไงก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงห้าหกขวบคนหนึ่ง
ถูกฮวาเซี่ยนผลักแบบนั้น ย่อมรับไม่ไหวแน่