กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ด้านหลังของพ่อของจูเจิ้นฮุย
จูเจิ้นฮุยเอามือปิดก้นแล้วเบะปาก
“เชอะ จะมีสุภาพบุรุษที่ตะกละขนาดนี้ได้ยังไง...”
เขายังคงบ่นอยู่ พ่อของจูเจิ้นฮุยก็กระโดดผลุงเดียวมาถึงแผงขายของของต่งเฉินแล้ว
“คุณพ่อชิวชิว! ผมคิดถึง...มันเทศเผาของคุณจนแทบแย่!”
ชายตัวใหญ่ท้วมโผเข้าไปกอดต่งเฉินแบบหมีเต็มแรงทันที จากนั้นสายตาก็จับจ้องอยู่ที่เตาเผา แทบจะละไปไหนไม่ได้
“เตานี้ยังต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะสุก? มีคนจองไหม? เหมาทั้งเตาได้ไหม? คุณพ่อชิวชิว หรือผมจะเหมารายเดือนเลยดีไหม คุณแค่เผาให้ผมวันละหนึ่งเตาก็พอ ขอให้มีทุกวันก็พอแล้ว!”
ยิงคำถามรัวหลายข้อ ความตื่นเต้นของพ่อของจูเจิ้นฮุยเขียนอยู่เต็มใบหน้า