กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮึ ๆ มีความทะเยอทะยานยิ่งใหญ่แล้วไง? ก็แค่ความคึกคะนองชั่วครู่ของคนหนุ่มสาว เห่อชั่วครู่เท่านั้น”
“คิดว่าพูดไม่กี่คำก็จะเปลี่ยนสภาพแวดล้อมโดยรวมของทั้งสังคมได้จริงๆ หรือ?”
“น่าขัน ไร้เดียงสา โง่เขลา”
ความรู้สึกขนลุกซู่แล่นผ่านไปชั่วขณะ
ความเลื่อมใสบนใบหน้าหยางซื่อจางหายอย่างรวดเร็ว ถูกแทนที่ด้วยความไม่แยแสและเยาะเย้ย
การศึกษาเป็นรากฐานของประเทศ
การจะเปลี่ยนวิธีการศึกษาของทั้งประเทศ แม้เพียงเล็กน้อยก็ไม่ง่ายเลย
ปัญหาสารพัด ทั้งนักเรียน ผู้ปกครอง ครู สังคม และปัจจัยอื่นๆ ล้วนก่อแรงต้านต่างๆ นานา
หยางซื่อคิดว่าวิธีการของต่งเฉินไม่ต่างจากการให้มดเขย่าต้นไม้ ไม่เจียมกำลัง
“ดี!!! พูดได้ดี!!!”