กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตำบลลู่เฉียว ในห้องเวรยามของโรงเรียนรวมโฮ่วเซิง
คุณลุงเฝ้าประตูวัยเจ็ดสิบปีชูดอกไม้ใหญ่แวววาวสองดอกไว้ในมือ โบกสะบัดอย่างสนุกสนานสุด ๆ
“อินทรีน้อยต้องชนะ! อินทรีน้อยทะยานขึ้น! อินทรีน้อยสู้เขา!”
คำใหม่ที่เพิ่งเรียนรู้จากหลานชายเมื่อวาน วันนี้พอดีเอามาจัดให้ทีมอินทรีน้อย
“ผมว่านะ แค่ดูการแข่งขัน คุณช่วยเงียบสักหน่อยได้ไหม ยังกะว่าตัวเองเป็นกองเชียร์จริง ๆ แล้ว”
วันนี้หยางซื่อเดิมทีไม่ได้ตั้งใจจะมาดูการแข่งขันอะไรหรอก
ต่อให้ทีมอินทรีน้อยไม่ได้แชมป์ระดับประเทศ เขาก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินอะไรอีกแล้ว
แต่คุณลุงเฝ้าประตูคนนั้นก็เกินไปจริง ๆ