กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โรงเรียนประถมบนภูเขา
คืนนี้ต่งเฉินไม่รู้เป็นอะไร นอนอยู่บนเตียงยังไงก็นอนไม่หลับ
ไม่ใช่เพราะตื่นเต้น แต่จิตใจรู้สึกหงุดหงิดวุ่นวายขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุเฉย ๆ
เขาหันไปมองชิวชิวที่นอนหลับสบาย เสียงกรนน้อย ๆ ดังสม่ำเสมอสุด ๆ ต่งเฉินจึงลุกขึ้นนั่ง แล้วออกจากห้องไปอย่างเบามือเบาเท้า
เขาเดินช้า ๆ ไปยังแท่นเชิญธง คิดว่าจะไปนั่งตรงนั้นสักหน่อย ชมบรรยากาศยามค่ำและสายลม
สวรรค์ก็ให้เกียรติเขาอยู่เหมือนกัน
เขาเพิ่งนั่งลง สายลมก็พัดขึ้นมาทันที
นุ่มละมุนและยาวต่อเนื่อง พัดมาโดนตัวแล้วสบายใจเสียเหลือเกิน
ยิ่งไปกว่านั้น เมฆที่เคยบังแสงจันทร์อยู่ก็จู่ ๆ กระจายตัวออกไป