กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไจ๋ฮ่าวกว่างพูดจบก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมา แม้แต่จะเหลือบมองเหลิ่งหัวช่านเพิ่มอีกสักสายตาก็ยังขี้เกียจ
“ประธานไจ๋วางใจให้เต็มที่เลยครับ ทีมวิ่งระยะไกลพวกนั้นผมศึกษามาจนทะลุปรุโปร่งแล้ว รับรองไม่มีปัญหา! รอเล่นบาสกับท่านครั้งหน้าอยู่นะครับ!”
ร่างของไจ๋ฮ่าวกว่างเดินห่างออกไปไกลแล้ว
เหลิ่งหัวช่านยังคงยิ้มเต็มหน้าโบกมือลาอยู่ข้างหลัง
จนกระทั่งไจ๋ฮ่าวกว่างเดินออกจากโรงยิมบาสเกตบอลไปแล้ว เขาจึงหันกลับมา เก็บลูกบาสลูกที่ไจ๋ฮ่าวกว่างไม่ได้รับเมื่อครู่ขึ้นมา
ยืนอยู่หลังเส้นสามแต้ม เหลิ่งหัวช่านยกมือโยนลูกสามแต้มทันที
เสียงฟิ้ว
ลูกบาสเข้าห่วงอย่างแม่นยำ
เขาไม่ไปเก็บลูกบาส แต่หันไปลากรถเข็นลูกบาสมาเลย