กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเริ่นฉางชิงพูดจบ
ทุกคนในห้องประชุมต่างพากันครุ่นคิดขึ้นมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ยที่นั่งอยู่ข้างเริ่นฉางชิงก็เอ่ยขึ้นช้าๆ
"เอ่อ... ความคิดนี้ฟังดูก็ดีนะ แต่..."
"แต่โรงเรียนปกติแต่ละห้องมีนักเรียนหลายสิบคน แถมครูแต่ละคนยังต้องดูแลไม่ใช่แค่ห้องเดียวสองห้อง"
"นักเรียนเยอะ ปัญหาก็ยิ่งเยอะ วิธีการสอนแบบตั้งรับอย่างการหาปัญหาแล้วแก้ปัญหานั้นเห็นชัดว่ายังเหมาะกับนักเรียนส่วนใหญ่กว่า"
"ถ้าต้องสอนเด็กแบบที่ต่งเฉินทำจริงๆ เกรงว่าครูทั้งหลายจะไม่มีเรี่ยวแรงพอ"
พอชายคนนี้พูดจบ คนอื่นก็พยักหน้าตามกัน
ชัดเจนว่าสิ่งที่เริ่นฉางชิงพูดถึง อย่างการค้นหาจุดเด่นแล้วการชี้นำนั้น ต้องใช้ทั้งเรี่ยวแรงและเวลามากกว่า