กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม พูดได้ดีมาก”
ต่งเฉินพยักหน้ายิ้ม พลางมองไปที่จางต้าพั่งอีกครั้ง
“เสี่ยวเวยเอ๊ย แล้วเธอล่ะ รู้สึกยังไงบ้าง”
จางต้าพั่ง: “........”
ทุกคน: “........”
พอต่งเฉินเอ่ยคำว่าเสี่ยวเวยออกมา อากาศในห้องส่วนตัวทั้งห้องก็เงียบลงในทันที
ขนาดคอมเมนต์ลอยในห้องไลฟ์ยังหยุดชะงักไปชั่วขณะ
จางต้าพั่งเมื่อวินาทีที่แล้วยังยิ้มเผยฟันคุยเล่นกับเผยหยวนหู่ พอวินาทีถัดมาก็กลายเป็นนกกระทาทันที หัวแทบจะมุดเข้าไปในรักแร้
ไม่มีหน้าไปพบใครแล้ว ชื่อเสียงอันเลื่องลือตลอดชีวิตของจางต้าพั่งพังทลายในพริบตา!
“เสี่ยวเวย? เธอไม่ใช่คนขี้อายนี่นา คิดอะไรในใจก็พูดออกมาตรง ๆ เถอะ ไม่มีใครหัวเราะเธอหรอก”