กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอต่งเฉินพาเด็กๆ กลุ่มหนึ่งลงจากรถ
ก็เรียกสายตามุงดูเหตุการณ์ของผู้คนได้มากมายในทันที
ภูเขาต้าหมานแม้จะอยู่ในอำเภอหวนเถา และห่างจากย่านเจริญของตัวเมืองอำเภอเพียงแปดสิบกว่ากิโลเมตร
แต่ในสายตาคนในตัวเมืองอำเภอ เด็กจากภูเขาต้าหมานแทบไม่ต่างจากผู้ประสบภัย
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องหัวหน้าดินโคลนมอมแมม
แค่เสื้อผ้าของเด็กพวกนั้น ในห้าสิบกว่าคน คงหาไม่ได้สักกี่คนที่ใส่พอดีตัวจริงๆ
ตัวใหญ่ก็ใหญ่ ตัวเล็กก็เล็ก ตัวยาวก็ยาว ตัวสั้นก็สั้น
รองเท้าก็มีที่โผล่ปลายนิ้วเท้า กางเกงก็มีที่ขาดเป็นรู และมีรอยปะอีกไม่น้อย เห็นแล้วอดสงสารไม่ได้
แต่ทว่า
สายตาเวทนานั้นมันเกินเลยไปมาก