กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เย่!!!”
“ครูต่งจงเจริญ!!!”
เสียงโห่ร้องยินดีของเด็กๆ ดังก้องไปทั่วทุ่งนา ขณะที่รถบัสขนาดใหญ่สองคันก็ขับมุ่งหน้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตที่ใหญ่ที่สุดในตำบลลู่เฉียว
และในตอนนั้นเอง
คอมเมนต์ลอยในห้องไลฟ์ก็เริ่มคึกคักขึ้นมา
“ฮ่าๆๆ วิธีมอบรางวัลของต่งเฉินนี่เรียบง่ายและรุนแรงจริงๆ”
“นั่นสิ เด็กหนึ่งคนสามสิบวินาที นี่มีเด็กมากกว่าห้าสิบคนเลยนะ ฉันชักสงสัยแล้วว่าพวกเขาจะกวาดของในร้านจนเกลี้ยงหรือเปล่า”
“จริงๆ ฉันว่าวิธีมอบรางวัลแบบนี้โอ้อวดเกินจริงไปหน่อยนะ ซื้อรางวัลมาแจกให้เด็กๆ ตรงๆ ก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“โอ้อวดเกินจริงเหรอ? เด็กๆ ชอบวิธีมอบรางวัลแบบนี้สุดๆ เลยนะ สนุกจะตายไป”
“ใช่แล้ว รางวัลที่ได้มาแบบนี้จะทำให้ความรู้สึกประสบความสำเร็จเพิ่มเป็นสองเท่าเลย”