กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พ่อ! แม่! ผมกลับมาแล้ว!”
หวังข่ายเพิ่งวิ่งมาถึงหน้าบ้านตัวเอง ก็ตะโกนออกมาอย่างอดใจไม่ไหว
จากนั้นเขาก็เหมือนลมหมุน พุ่งเข้าไปในลานรั้วไม้ไผ่แล้วมุดเข้าไปในห้องฝั่งเหนือ
“กลับมาแล้วเหรอ วันนี้ทำไมดีใจจัง?”
ชุยซิ่วผิงที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัวได้ยินเสียงและฝีเท้ารีบร้อนของหวังข่าย ก็เช็ดมือแล้วตามไปถึงห้องฝั่งเหนือ
“แม่ดูสิ!”
พอเห็นแม่
หวังข่ายแกว่งของในมือไปมา ดวงตาเป็นประกาย เหมือนนายพรานที่กลับมาพร้อมเหยื่อเต็มมือ กำลังอวดเหยื่อที่จับได้
“บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป? ไส้กรอกแฮม? แล้วยังมีขนมปังกับบิสกิตอีก? หวังข่าย ของพวกนี้ลูกได้มาจากไหน!?”
พอเห็นสิ่งของในมือลูกชายชัด ๆ