กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สวัสดีครับ”
ต่งเฉินเดินไปตรงหน้าเด็กหญิงตัวน้อยคนนั้น แล้วยิ้มทักทาย
ถึงแม้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาจะอ่อนโยน
แต่เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นก็ยังตื่นเต้นประหม่าเห็นได้ด้วยตา
“อะ....อะไรหรือคะ”
เสียงของเด็กหญิงตัวน้อยสั่นเล็กน้อย
ดวงตาที่มองไปยังต่งเฉินยิ่งระมัดระวังและแฝงความหวาดกลัวเล็กๆ ไว้
“หึๆ ไม่มีอะไรครับ ผมแค่อยากถามอะไรคุณหน่อย”
ต่งเฉินสังเกตเห็นความตื่นเต้นประหม่า จึงรีบย่อตัวลงให้สายตาของตัวเองอยู่ในระดับเดียวกับสายตาของเด็ก
“คุณถามมาได้เลยค่ะ”