กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แค่นี้... ก็จบแล้วเหรอ?”
เมื่อต่งเฉินเดินออกไปอย่างเท่ๆ
สนามกีฬาในร่มทั้งสนามเดือดพล่านอีกครั้ง
“ฮ่าๆๆๆ! ไม่ไหวแล้ว ฉันกลั้นไม่อยู่จริงๆ นึกว่ามีตัวโหดมา ที่ไหนได้ แค่นี้เอง?”
“ฮ่าๆๆ ฉันผ่านการฝึกมาแบบมืออาชีพ ปกติไม่หัวเราะหรอก เว้นแต่กลั้นไม่อยู่ อันนี้ตลกเกินไปแล้ว”
“มาถึงนาทีสุดท้ายแล้ว นึกว่าบอสใหญ่สุดท้ายมา ผลปรากฏว่าถูกต่งเฉินสอยร่วงในพริบตา?”
“เพราะหมอนั่นอ่อนเกินไป หรือต่งเฉินแข็งเกินไป ทำไมถึงทำให้ฉันรู้สึกผิดๆ ว่าขึ้นไปเองก็ทำได้”
“ท่าที่ต่งเฉินใช้เมื่อกี้ฉันรู้จัก เป็นท่าพยัคฆ์ดุดันปีนภูผาในมวยปาจี๋ เขาใช้ได้จนเหมือนเทวะเลย”